Vandaag was het dan zover. Om 13u hadden we afgesproken met Kim. Gisteren alle spullen ingepakt. Best een lastig moment, maar voor Jimmy is het beter dat hou ik dan maar in het achterhoofd en dat troost. De laatste dagen was hij toch wel wat stiller en plots zocht hij toch wat meer liefde bij mij dan toen hij Fleur nog had.

Eenmaal aangekomen bij Kim voelde het goed en vertrouwd. Het goede gevoel heb ik of dat heb ik niet. We hebben Jimmy in het grote witte hok in de schuur gezet. Het rekje in het nachthok hebben we eruit gehaald, zodat hij de gehele schuur ook tot zijn beschikking heeft en toch lekker in zijn vertrouwde hok kan liggen. Er ligt een lekker warm kleedje in zijn hok om zich tegen aan te warmen.

Hij begon al meteen lekker van zijn hooi te genieten en zich te wassen. Dat geeft een goed gevoel.

Ik heb met bewondering gekeken naar alle leuke konijnen en de schitterende andere dieren. De tuin is echt geweldig!

Dit besluit is juist, dat is zeker. Het is nu leeg in mij, maar ook in huis. Het zolder is even goed leeg, want de ren is weg, het grote hok is weg en de konijnen zijn weg. Toch is het een goed besluit. Dit moet slijten. Als ik straks de leuke foto’s van Jimmy met zijn vriendin, of wie weet hoe het gaat lopen vrienden en vriendinnen zie lopen gaat dit gevoel wel verder weg.

Hopelijk heeft hij het niet te koud vannacht, maar ze geven de komende dagen goed weer op en Kim houd hem goed in de gaten. In de schuur is het windstil, droog en toch warmer dan buiten. We zullen hem warm houden in onze gedachten.

Ik geef de schrijfwoordelijke pen door aan Jos en Kim en natuurlijk hopen we op heel veel leuke logjes over konijnen.

Jos en Kim, ik weet natuurlijk dat jullie heel goed voor hem zullen zorgen, maar zorg goed voor hem en hopelijk is hij een goed maatje voor Britt.

Ik hou jullie log in de gaten, want het is voor mij, voor jullie ook natuurlijk, een beetje spannend hoe het allemaal zal verlopen de komende dagen.

Geniet van hem, het is een leuk ventje!

Jos en Kim heel erg bedankt voor alles!!! Als we jullie ergens mee moeten helpen of als we iets voor jullie kunnen doen, laat het ons weten.

Alle trouwe lezers ook allemaal heel erg bedankt voor jullie reacties en steun de afgelopen jaren!

Lieve groetjes Isabella

Voordat je deze log leest, lees dan eerst de vorige even.

Ik denk dat een ieder van jullie verwacht dat ik een ander vrouwtje voor Jimmy ga zoeken. Dat ben ik ook gaan doen. Voor het overlijden van Fleur is er achter de schermen al veel gebeurd omdat ik niet orde ben, noem het overspannen, een burn-out of iets dergelijks. We hebben besloten niet opnieuw een vrouwtje voor Jimmy te gaan zoeken om deze opnieuw in ons midden op te nemen. Jimmy als echte heer alleen laten is voor mij geen optie. Hij moet zijn liefde kunnen geven en liefde kunnen ontvangen van andere konijnen.

Al langere tijd heb ik kontakt met Jos en Kim van de weblog Plecxat . Ik bewonder deze mensen eigenlijk al vanaf het begin door hun dierenliefde. We hebben veelvuldig kontakt gehad over vele situaties. Tot zij van mij het nieuws kreeg over Fleur. Na het overlijden van Fleur werd het onbehagelijke gevoel in mijn lichaam erger. Ik kan goed zorgen voor konijnen, maar dat gaat ten koste van mezelf. Ik ga daar verder niet over uitweiden, lijkt me niet zinvol. Kim, Jos, Jean Paul en ik hebben de mogelijkheden bekeken, wetende dat ik Jimmy niet alleen wil laten, maar ook niet opnieuw een konijn erbij wil halen. Geloof me dat dit niet alleen is door het verdriet van het verliezen van Fleur.

Jimmy gaat vrijdag naar Jos en Kim om daar uiteindelijk bij de groep te gaan horen en heerlijk veel vriendjes en vriendinnetjes te gaan krijgen. Zijn hok en alle konijnenspullen gaan met hem mee. Het is een oase van rust die over me heen komt nu ik weet dat hij daar bij mensen met een gouden hart voor dieren gaat wonen, die hem langzaam zullen gaan klaarstomen om naar buiten te gaan bij de groep. Mijn liefde voor konijnen gaat nooit weg, dat is een besmetting, maar ik wil deze hobby afsluiten, dat wil zeggen ik wil zelf geen konijnen meer en eigenlijk helemaal geen dieren.

Als we geen goede plek voor Jimmy gevonden zouden hebben was hij gebleven, maar had ik met veel pijn in mijn hart aangezien hoe hij alleen is en dat vreet aan me.

Deze plek is de juiste voor hem en hij is in geweldige handen, bij soortgenoten waarvan hij kan gaan genieten.

Ik zou het zeer op prijs stellen als iedereen bij het typen van zijn goed bedoelde reacties er rekening mee zou willen houden dat deze keuze voor mij op dit moment betekend dat er een hele grote leegte in mijn leven valt. Ik heb afscheid genomen van Fleur en dit moet ik verwerken. Jimmy zal strakjes de zolder ook verlaten, maar in mijn achterhoofd weet ik dat hij het goed heeft en kan ik vrede hebben de keuzes die we hebben moeten maken. Fleur is verlost van pijn en ellende telkens weer en Jimmy kan lekker de bink uit gaan hangen bij de konijnengroep van Jos en Kim.

Er zullen altijd mensen zijn die het anders zouden hebben gedaan, maar hoe vreemd dat misschien ook klinkt ik zit niet te wachten op die reacties. Dit is hoe we alles weloverwogen met een grote groep mensen hebben besloten in het belang van Jimmy en Fleur.

Ik zal de komende tijd niet te veel op de logjes kijken, maar dat komt wel weer. Als Jimmy bij Jos en Kim is geeft ik de schrijfwoordelijke pen aan hen om het vervolg van Jimmy’s leven, dat hopelijk nog heel lang zal duren te vervolgen. Zo kan ik af en toe als ik er behoefte aan heb toch nog even van hem genieten. Voorlopig niet, dat is te pijnlijk.

Na vrijdag schrijf ik mijn laatste logje en rond ik deze weblog af.

Voordat je deze log leest, lees dan eerst de vorige even.

Ik denk een ieder van jullie verwacht dat ik een ander vrouwtje voor hem ga zoeken. Dat ben ik ook gaan doen. Voor het overleiden van Fleur is er achter de schermen al veel gebeurd omdat ik niet orde ben, noem het overspannen, een burn-out of iets dergelijks. We hebben besloten niet opnieuw een vrouwtje voor Jimmy te gaan zoeken. Jimmy als echte heer alleen laten is voor mij geen optie. Hij moet zijn liefde kunnen geven en liefde moeten kunnen ontvangen van andere konijnen.

Al langere tijd heb ik kontakt met Jos en Kim van de weblog Plecxat . Ik bewonder deze mensen eigenlijk al vanaf het begin door hun dierenliefde. We veelvuldig kontakt gehad over vele situatie. Tot zij van mij het nieuws kreeg over Fleur. Na het overleiden van Fleur kreeg ik onrust in mijn lichaam. Ik kan goed zorgen voor konijnen, maar dat gaat ten koste van mezelf. Ik ga daar verder niet over uitweiden, lijkt me niet zinvol. Kim, Jos, Jean Paul en ik hebben de mogelijkheden bekeken, wetende dat ik Jimmy niet alleen wil laten, maar ook niet opnieuw een konijn erbij wil halen. Geloof me dat dit niet is alleen om het verdriet door het verliezen van Fleur.

Jimmy gaat vrijdag naar Jos en Kim om daar uiteindelijk bij de groep te gaan horen en heerlijk veel vriendjes en vriendinnetjes te gaan krijgen. Zijn hok en alle konijnenspullen gaan met hem mee. Het is een oase van rust die over me heen komt nu ik weet dat hij daar bij mensen met een gouden hart voor dieren gaat wonen, die hem langzaam zullen gaan klaarstomen om naar buiten te gaan bij de groep. Mijn liefde voor konijnen gaat nooit weg, dat is een besmetting, maar ik wil deze hobby afsluiten, dat wil zeggen ik wil zelf geen konijnen meer.

Als we geen goede plek voor Jimmy gevonden zouden hebben was hij gebleven, maar had ik met veel pijn in mijn hart aangezien hoe hij alleen is en dat vreet aan me.

Deze plek is de juiste voor hem en hij is in geweldige handen, bij soortgenoten waarvan hij kan gaan genieten.

Ik zou het zeer op prijs stellen als iedereen bij het typen van zijn goed bedoelde reacties er rekening mee zou willen houden dat deze keuze voor mij op dit moment betekend dat er een hele grote leegte in mijn leven valt. Ik heb afscheid genomen van Fleur en dit moet ik verwerken. Jimmy zal strakjes de zolder ook niet meer opleuken, maar in mijn achterhoofd weet ik dat hij het goed heeft en kan ik  vrede mee hebben de keuzes die we hebben moeten maken.

Er zullen altijd mensen zijn die het anders zouden hebben gedaan, maar hoe vreemd dat misschien ook klinkt ik zit niet te wachten op die reacties. Dit is hoe we alles weloverwogen met een grote groep mensen hebben besloten in het belang van Jimmy en Fleur.

Zondagochtend, lekker uitgeslapen samen met Jean Paul. Een dag waarop we niks hadden afgesproken, gewoon doen waar je zin in hebt. ‘s Morgens lopen we uit een lolletje samen gelijk naar het zolder. Fleur zat er niet goed bij dat zag ik inmiddels al in een oogopslag. Een stukje voer pakte ze wel aan, maar het duurde lang voordat ze er op was uitgekauwd. Het was me de laatste dagen al opgevallen dat het kauwen haar niet helemaal lekker verging. Maar omdat dr Deugd had gezegt dat ze haar kiezen flink hadden geslepen en ze er in ieder geval drie maanden zonder problemen mee verder moest kunnen, twijfelde ik of ik het me niet een beetje inbeelde en me onnodig ongerust zou lopen te maken.

Zondag was het mis. Gelijk Metacam en Primperan gegeven zodat ze geen pijn zou hebben. Door de Metacam ging ze wel weer een beetje eten, maar ik voelde de zwarte onweerswolk al boven ons hoofd hangen. Ik heb de spoeddienst van de dierenkliniek gebeld. ‘s Middags had dr Deugd zelf dienst. Erg prettig omdat hij weet wat er bij haar gedaan is en gespecialiseerd in gebitten. Eerst telefonisch contact gehad met hem. Hij kon zich niet voorstellen dat ze echt last van haar gebit had, maar na goed overleg hebben we besloten naar de kliniek te gaan om zeker te weten wat er aan de hand is.

Om drie uur waren we daar. Hij heeft gekeken en begreep niet dat er al na vier weken zulke randen met haken op haar kiezen zaten. Opties zijn er wel, maar dat betekend het dat ze iedere drie weken voor het slijpen van haar kiezen moet met een narcose en zich dan dus een van drie weken beroerd voelt. Grote kans ook dat het proces zich zal gaan versnellen en de tijd dus nog korter wordt. Inmiddels zijn we in een aantal maanden tijd al heel vaak met haar naar de dierenarts geweest met dit probleem, velen hebben zich er over gebogen, voer hebben we veranderd, andere dierenklinieken benaderd. Je staat voor een heel groot dilemma. Fleur wil je niet kwijt, eigenlijk nooit, maar de behandeling die ze daarvoor moet krijgen is zwaar en oneindig. Daarnaast is het de vraag of ze steeds weer de narcose door zou komen. Kiezen trekken is geen optie. Beide onderste rijen kiezen zijn het probleem en een konijn zonder kiezen kan geen dierwaardig bestaan leven. Het is zelfs de vraag of ze het zal overleven.

Natuurlijk heb ik er al vaker over gedacht wat te doen als we met onze rug tegen de muur komen te staan. Deze situatie zag ik een beetje aankomen, maar je kunt je er nooit op voorbereiden.

Ik heb met veel mensen over de situatie gesproken en de dierenarts gevraagd wat hij vond. Medisch gezien kunnen we haar iedere drie weken helpen aan haar gebit, maar als je gaat kijken naar kwaliteit van leven…dat was exact mijn gedachte.

Fleur heeft een geweldig leven gehad, helaas niet lang, maar het heeft haar aan niets ontbroken in de tijd dat ze hier is geweest. Ik heb mezelf daarvan kunnen overtuigen. Als ze ziek was zat ik dag en nacht bij haar om haar er doorheen te slepen en dat is steeds weer gelukt, maar dit wil ik haar niet aan doen iedere drie weken. We hadden gehoopt dat de operatie er voor zou zorgen dat ze in elk geval drie maanden klachtenvrij zou zijn en dan is het acceptabel. Dan is er tussendoor voldoende tijd om kwaliteit van leven te hebben, maar nu niet.

Haar leventje heeft niet lang geduurd, maar we hebben van haar genoten van kleins af aan. Ik hoop en denk ook wel dat ze onze liefde gevoeld heeft en dat we altijd het beste voor hebben gehad met haar. Ook nu we de beslissing genomen hebben haar niet nog vaker ziek te laten zijn, met veel pijn en narigheid.

Omstreeks kwart over drie is ze zondag in mijn armen ingeslapen, heel rustig en heel vredig. Ze is bij Bo en Tom begraven.

Het verdriet delen we nu met zijn allen. Er is leegte niet alleen voor ons ook voor Jimmy. Hij doet het goed tot nog toe, maar hij moet niet alleen blijven.

Voordat je deze log leest, lees dan eerst de vorige even.

Ik denk een ieder van jullie verwacht dat ik een ander vrouwtje voor hem ga zoeken. Dat ben ik ook gaan doen. Voor het overleiden van Fleur is er achter de schermen al veel gebeurd omdat ik niet orde ben, noem het overspannen, een burn-out of iets dergelijks. We hebben besloten niet opnieuw een vrouwtje voor Jimmy te gaan zoeken. Jimmy als echte heer alleen laten is voor mij geen optie. Hij moet zijn liefde kunnen geven en liefde moeten kunnen ontvangen van andere konijnen.

Al langere tijd heb ik kontakt met Jos en Kim van de weblog Plecxat . Ik bewonder deze mensen eigenlijk al vanaf het begin door hun dierenliefde. We veelvuldig kontakt gehad over vele situatie. Tot zij van mij het nieuws kreeg over Fleur. Na het overleiden van Fleur kreeg ik onrust in mijn lichaam. Ik kan goed zorgen voor konijnen, maar dat gaat ten koste van mezelf. Ik ga daar verder niet over uitweiden, lijkt me niet zinvol. Kim, Jos, Jean Paul en ik hebben de mogelijkheden bekeken, wetende dat ik Jimmy niet alleen wil laten, maar ook niet opnieuw een konijn erbij wil halen. Geloof me dat dit niet is alleen om het verdriet door het verliezen van Fleur.

Jimmy gaat vrijdag naar Jos en Kim om daar uiteindelijk bij de groep te gaan horen en heerlijk veel vriendjes en vriendinnetjes te gaan krijgen. Zijn hok en alle konijnenspullen gaan met hem mee. Het is een oase van rust die over me heen komt nu ik weet dat hij daar bij mensen met een gouden hart voor dieren gaat wonen, die hem langzaam zullen gaan klaarstomen om naar buiten te gaan bij de groep. Mijn liefde voor konijnen gaat nooit weg, dat is een besmetting, maar ik wil deze hobby afsluiten, dat wil zeggen ik wil zelf geen konijnen meer.

Als we geen goede plek voor Jimmy gevonden zouden hebben was hij gebleven, maar had ik met veel pijn in mijn hart aangezien hoe hij alleen is en dat vreet aan me.

Deze plek is de juiste voor hem en hij is in geweldige handen, bij soortgenoten waarvan hij kan gaan genieten.

Ik zou het zeer op prijs stellen als iedereen bij het typen van zijn goed bedoelde reacties er rekening mee zou willen houden dat deze keuze voor mij op dit moment betekend dat er een hele grote leegte in mijn leven valt. Ik heb afscheid genomen van Fleur en dit moet ik verwerken. Jimmy zal strakjes de zolder ook niet meer opleuken, maar in mijn achterhoofd weet ik dat hij het goed heeft en kan ik  vrede mee hebben de keuzes die we hebben moeten maken.

Er zullen altijd mensen zijn die het anders zouden hebben gedaan, maar hoe vreemd dat misschien ook klinkt ik zit niet te wachten op die reacties. Dit is hoe we alles weloverwogen met een grote groep mensen hebben besloten in het belang van Jimmy en Fleur.

Na een lange tijd hier weer even een berichtje van ons. Er is ontzettend veel gebeurd, te veel voor mij om alles nog te kunnen blijven hendelen. Voorlopig ben ik thuis van mijn werk en krijg ik hulp alles weer op een rijtje te krijgen. Dat valt niet mee voor iemand die perfectionistisch is en altijd actief.

Ik zal bij het begin beginnen.

Fleur is wederom ziek geworden een aantal weken nadat de Panacur gestopt was. Het zijn dus haar tanden die problemen veroorzaken. We zijn ‘s avonds laat bij dierenarts dr de Boer terecht gekomen. Hij heeft destijds ook Bo geopereerd aan zijn gebit. Zijn voorstel was zodra ze weer wat aangesterkt is haar te opereren. De kiezen aan de onderkant wilde hij zo ver mogelijk afslijpen. Het positieve was dat ze wel recht in haar kaak staan dus dat verbeterd de prognose. Het heeft een tijd geduurd voordat Fleur weer wat was opgeknapt van haar vervelende gebitje. Twee weken later is ze geopereerd. Ze was er na de operatie eigenlijk zo weer bovenop en ziet nu blakend van gezondheid en alles lijkt tot nog toe goed te gaan. Jimmy heeft in de tussentijd een keer Ivomec gekregen omdat ik hem erg vond krabben aan zijn oren. Fleur mocht dit niet hebben omdat ze de dag ervoor onder narcose was geweest. Ik denk dat het vals alarm was en dat ik iets te alert ben geweest. Kan ook een probleem zijn. Vorige week zijn beide weer ingeent.

Voor dit alles gebeurde heb ik hooi gekocht bij de dierenwinkel waar ik dit altijd koop. Helaas heeft er in dat hooi stofluis gezeten en is zich dat gaan verspreiden door het hele huis. Een groot drama wat mij betreft. Inmiddels zijn we 5 weken verder en het wordt minder, maar het is zeker geen aanrader. Alle plinten in het hele huis zijn ingespoten met verdelger van HG. Het kan zelfs 3 maanden duren voordat je ze helemaal niet meer vind. Ze kunnen geen kwaad voor mens en dier, maar toch ik gruwel er van!

Natuurlijk spelen er nog vele andere dingen, maar daar heb ik deze log niet voor gemaakt. Ik hoop binnenkort weer energie te hebben om wat foto’s te maken van de twee en die komen dan zeker op de log.

Deze foto maakte Jean Paul een tijd terug. Hoezo ik maak me nergens druk om!

Voorlopig ga ik aan mezelf werken, leren alles goed te doen in plaats van perfect en de problemen van andere mensen niet met me mee te dragen. Genieten van m’n mannetje, m’n vee en alle mooie dingen die er heus zijn, al zie je ik die dan soms even niet.

<p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; mso-margin-top-alt: Lange tijd bleef het stil op de log. Het betekend zeker niet dat er hier niets gebeurde. Vandaag precies vier weken geleden werd Fleur weer plotseling erg ziek. Dit gebeurde de laatste maanden zeer regelmatig zoals jullie hebben kunnen lezen. Steeds kregen de haakjes de schuld, maar zijn zij ook echt de oorzaak…?

Ik kreeg via de log de tip om Evert-Jan de Boer eens te mailen. Ik heb vaker over hem gelezen op de site van Dierenkliniek Wilhelminapark, maar had me er eigenlijk bij neer gelegd dat Fleur gewoon pech heeft met haar gebit en ik haar erg goed in de gaten moet houden. Dat is waarschijnlijk ook gewoon zo. Ik stuurde de volgende mail;

Hallo Dr. de Boer,
Ik heb begrepen dat u gespecialiseerd bent in konijnen met gebitsproblemen.
Ik heb een konijn van 2 jaar oud. Sinds de leeftijd van 1 jaar zijn we aan het tobben met haar. Eerst at ze ‘s avonds plots niet meer. De dierenarts heeft gekeken en vond een klein haakje. Na pijnstilling en verwijderen van het haakje was alles weer goed. Een maand of 2 later, plots ziek. Geen voortekenen van minder eten etc. Ze had gas en wederom haakjes. Het gas is daar aan geweten. Een week of 6 later plots ziek weer zonder voortekenen en toen lagen haar darmen stil. Weer haakjes weg gehaald. Haar ziek zijn ook daar weer aan geweten. Daarna een aantal weken later merkte ik een volle maag, ze at nog wel en kwam niet ziek over. Gestart met metacan en primperan en de volgende dag weer haakjes verwijderd. Nu na drie weken wederom haakjes 3 stuks. Ik ga naar dierenkliniek Ridderkerk, steeds een andere dierenarts. Ze vijlen de haakjes er vanaf dmv een vijl en met zo’n klem. Ze blijft dan rustig zitten. Wat kan ik verder nog doen om het beestje wat minder te belasten. Ze is een stelletje samen met haar vriendje en wonen in een ren van 2×2 op zolder. Ik geef om deze beestjes en wil het beste voor ze.
Ik geef sinds 3 weken SSS brokjes netjes volgens de dosering. Ik heb natuurlijk heel de site gelezen. Het is moeilijk om op afstand een mening te geven, maar wat zou uw advies zijn?
Heel erg bedankt voor uw tijd!
Met vriendelijke groet,
Isabella Damen

Al snel kwam er antwoord;Indien een konijn vaak stille darm heeft kan het van haakjes op de kiezen komen, echter als het om de 3 weken weer raak is dan adviseer ik om het konijn onder verdoving te behandelen. Dan kunnen de kiezen tot aan het slijmvlies ingekort worden en is het probleem afwezig gedurende 10-12 weken (of mogelijk nog langer als de kiezen daarna goed uitgroeien zodat ze beter op elkaar afslijten.

Een andere mogelijkheid waar ik aan zit te denken is een infectie met pinwormen of passalurus ambiguus in de blindedarm. Dan zie je dat het konijn steeds terugkerende stille darm periodes heeft. Dit uit zich door te kleine of geen keutels en slechter eten. Indien er ook periodes zijn met 1,5 keer groter dan normale keutels dan is dit een extra aanwijzing dat er een worminfectie aanwezig is.

Met vriendelijke groet

Evert-Jan de Boer

Nog even verduidelijking;Er is inderdaad spraken geweest van Pinwormen bij het mannetje en beide zijn behandeld met panacur, gedurende 5 dgn waarna 14 dgn stop en weer 5 dgn. Uit ontlastingondezoek bleek er bij Fleur geen wormeieren te zitten. Dit is in mei dit jaar geweest.

Af en toe vind ik wel eens een grotere keutel, maar vaak in combinatie met haar.

Zou het zinvol zijn om blind nogmaals de panacur te starten zoals bovenstaande?

Het antwoord;Ik zou aanraden om gedurende 14 dagen achtereen panacur te geven. In een dosering van 20 mg per kg lichaamsgewicht. Dit mag in 1x per dag gegeven worden.

Met vriendelijke groet

Evert-Jan de Boer

Dus ik ben naar dierenkliniek Ridderkerk gegaan. Heb de mail aan de dierenartsen daar laten lezen en ook zij vonden het het proberen waard. Inmiddels is de kuur afgelopen en is het nu spannend of ze gezond blijft. Ik hoop zo dat ze inderdaad gewoon een pinworminfectie had in haar blindedarm. Het is dan dus ook heel goed mogelijk dat je in ontlastingonderzoek niets vind. Eigenlijk geloof ik er niet in, maar stilletjes hoop ik wel dat dit de oorzaak was van haar ziek zijn. Wordt vervolgd zeg je meestal, maar dat hoop ik dus niet!

Gisteren zijn we een dagje naar Diergaarde Blijdorp geweest. De foto’s zeggen genoeg.

Het Oceanium

De grote vraag van iedereen die deze foto ziet is: "Wat is dit?"

Dit is een vruchtzakje waarin een zeepaartje zich aan het ontwikkelen is. Je kunt het er in zien zitten.

De olifanten moesten van hun buitenverblijf naar hun binnenverblijf en dat geeft een hoop herrie. Het mannetje, de grootste van het stel moet gescheiden worden. Dat is nog een hele kunst!

De man van het stel.

En dan binnen lekker een appeltje eten.

Natuurlijk heb ik ook Bertus, hier drie dagen oud, op de foto gezet. Wat een schatje he!

"Even ruiken, volgens mij ben ik vanmorgen mijn deoderant vergeten"

Bokito zat onder zware bewaking met hekken voor het glas in zijn binnenverblijf. Het glas is half afgeplak met gaatjesfolie. Foto’s maken is eigenlijk onmogelijk, maar deze aap is ook erg leuk!

Natuurlijk zijn we ook nog even het medische centrum in geweest. Hier is een foto van de operatiekamer en van de tubes in alle maten om de dieren mee te kunnen beademen.

Nog een foto om mee af te sluiten. Het oude vertrouwde beeld bij de oude ingang van de diergaarde……

Jean Paul en ik hebben een weekje vakantie. Maandagochtend tien uur, ik gaf het stel boven hun ontbijtje. Gretig aten beiden hun groenten op. Om half elf moesten Jean Paul en ik weg, dus kwart over tien liep ik nog even bij mijn bovenbewoners langs. Normaal gesproken als ik fluit komen ze allebei vrolijk aangelopen, alleen bleef Fleur verscholen onder de witte bak. Foute boel, dat weet ik dan meteen. Fleur uit de bak gehaald, buik en darmen gevoeld, maar niets vreemds te voelen. Eten deed ze niet. Meteen maar gestart met Metacam en de dierenarts gebeld. Gelukkig konden we meteen terecht.

De dierenarts had dezelde bevindingen. Dus nu al weer haakjes…..??? Het is amper drie weken geleden dat ik kwam voor het verwijderen van de haakjes. De dierenarts heeft toch weer drie haakjes weg moeten halen. Hoe moet het nu verder, want het is iedere maand wel een keer tobben met medicijnen, de twee weer scheiden om Fleur in de gaten te kunnen houden enzovoort enzovoort.

Inmiddels eet ze weer kleine beetjes, het keutelen is weer op gang gekomen, het enige is dat ze enorm zit te hannesen met haar groenten. Als ik er kleine stukjes van maak eet ze het meteen op. Een stuk peen knabbelt ze wel af, maar een blad andijvie krijgt ze niet gemakkelijk op gegeten. Het lijkt wel of het blijft hangen aan haar voortanden. Ik heb haar tanden bekeken, die staan goed. Bij het aanpakken van een SSS brokje kan ze enorm veel kracht zetten om die uit je handen te trekken. Dus kracht heeft ze genoeg. Voor mij een raadsel waarom dit zo is. Misschien gaat het vanzelf weer over.

Ze krijgt alle zorg die ze nodig heeft, maar soms weet ik niet wat ik nog meer kan doen om te voorkomen dat ze pijn, dan wel andere ellende krijgt. Hopelijk gaat het snel weer beter met Fleur en breken er binnenkort betere tijden voor haar en ook een beetje voor ons aan.

Twee weken geleden zijn we op bezoek geweest bij een collega van mijn vader. Eigenlijk een beetje voor mij. Deze mensen wonen op een grote boerderij met heel veel dieren. Echt heerlijk! Een aantal weken geleden is er een ezel geboren, maar deze werd meteen verstoten door de moeder. Ze besloten de ezel zelf op te gaan voeden. Hier zijn de foto’s!

Ongeveer 6 keer per dag heeft hij de fles nodig en dat is 3 maanden nodig, soms ook langer. Om hem te socialiseren moet hij een aantal keren per dag tussen de pony’s in de wei lopen. Echt leuk vind hij het niet. Liever loopt hij tussen de mensen, maar ooit moet hij zicht toch weer als echte ezel gaan gedragen.

Ook mijn moeder wilde natuurlijk even de fles geven!

In de tussentijd ben ik ook weer een jaartje ouder geworden. Van mijn vader en moeder kreeg ik een grote bos rozen. Het zijn dubbele rozen. Die zie je niet zo vaak.